قصه بی پايان دل من
یاداون روزا
یــاد اون روزا بـه خـیر
روزای خــوب و قشنــگ
روزای عــاشــقیــمـــون
لــحـظـه هــای رنــگــارنـــگ
یـــاد اون چــشـــمــا بــه خـیر
چــشــمــای پـــاک و نـــجــیب
اونــــا کــــه هـیـچ چـیـزی رو
بـه غـیر از، چـــشمام نمیدید
یـــاد اون دســتـا بـه خــیــر
دســتـای نــرم و لـــطـیـف
چــــه نـــوازشـــها کـه اون
روی مـــو هــام مـــی کـشیـد
یـــاد اون روزا بــه خـــیر
یـــاد اون روزا بـــه خــیر
حــالــا کـــه سرنوشــتـمـون
ایـــن جـــوری شـــدن جـــدا
دل تـــو مـــیــخـواد بـــشـــه
بـــا کـــســی دیــــگــه آشـنا
تـــو داری خوشبخت مـیـشی
زیـــر ایـــن چـــرخ کـــبـود
اگــــه غیراز ایــــن بـشـه
دیـــن تــو ، به من چه سود؟
نـــــکـــنــه یـــه روز دیـگه
بــــیــای فقـــط نـــگـام کـنـی
مــن از تــو چـشـمات بـخـونم
از رفــــتـــنـــت ، پــشیـمونی
اون وقـت خودت خوب میدونی
مــــن حــــلـــالــــت نــمـیـکنم
حــتـــی اگــــه داد بــــزنـــی
کـه مـیـخوای پــیـشـم بـمـونـی
+
نوشته شده در شنبه سی ام اردیبهشت 1385ساعت 17:58 توسط alester
|